Pokazywanie postów oznaczonych etykietą recenzja. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą recenzja. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 10 stycznia 2012

Recenzja filmowa "Powrót"



 

 


"Powrót" to film poruszający temat relacji rodzic-dziecko. Relacja ta od początku ociera się tu o tragizm. Mamy historię dwóch nastoletnich chłopców, w których życie po 12 latach nieobecności wkracza ojciec. Do tej pory wychowywała ich matka i babcia. Chłopcy mieszkają gdzieś w Rosji. Niby widzimy w detalach miejsce ich zamieszkania, ale tak naprawdę reżyser nie zdradza gdzie to dokładnie jest. Miejsce jest jakby oderwane od rzeczywistości – brak ludzi, cisza, spokój. Nie znamy też powodów nieobecności ojca. Nie wiadomo gdzie był i co robił przez ten czas. Pytań jest sporo. W ich galopadzie można zapytać, czy jest on w ogóle ojcem chłopców. Nie wiemy też nic bliżej o matce chłopców. Po prostu pewnego dnia pojawia się ojciec – powraca po kilkunastu latach nieobecności. Jego pojawienie się z jednej strony powinno wprowadzić jakiś porządek, bo rodzina jest w końcu w komplecie. Jednak narasta burza emocji. Jest napięcie wyczuwalne w panującej atmosferze, jest z jednej strony miłość, z drugiej nienawiść. Miłość, bo są mimo wszystko rodziną. Nienawiść, bo w końcu jaki z niego ojciec i mąż, skoro zniknął na tak długo i nie okazywał zainteresowania synami. Tymczasem ojciec  powraca jak gdyby nigdy nic i od razu zabiera synów na wycieczkę. Ma ona zrekompensować im wiele lat rozłąki i przybliżyć ich do siebie. Tak naprawdę synowie widzą w ojcu "obcego" mężczyznę. Podczas dalekiej wyprawy ścierają się charaktery i uczucia. Surowy ojciec chce zbudować autorytet. W swej szorstkości traktuje jednak każdego z chłopców inaczej. Starszy syn jest jakby w niego wpatrzony, uległy i to jego próbuje ugładzić swą dyscypliną. Natomiast młodszego i zarazem buntowniczego oraz zachowującego dystans traktuje emocjonalną szachownicą: raz go dyscyplinuje, raz mu pobłaża. Obaj chłopcy są w trudnej fazie dojrzewania, a teraz tę dojrzałość są zmuszeni osiągnąć szybciej, intensywniej i boleśniej. Na końcu tej drogi ku dorosłości przeżywają niewyobrażalną tragedię.

Dzieło Andrieja Zwiagincewa z pewnością pozwala na różnorodność interpretacji. Można traktować je w głównej mierze jako film psychologiczny, opisujący relacje między najbliższymi sobie ludźmi. Miedzy chłopcami, a wychowującymi ich matką i babcią, między synami a ojcem, a w końcu pomiędzy matką i nieobecnym latami mężem. Scena ostatnich dwojga, gdy leżą obok siebie w łóżku nasuwa pytanie, czy powrót może na nowo wzbudzić miłość małżonków... Jednak główna część filmu traktuje o relacji ojciec-synowie.

Niezaprzeczalnym atutem są piękne zdjęcia. Ich surowość, statyczność i nieco wyblakła kolorystyka oddają niemal ascetyczną formę filmu. Każdy gest, ruch jest wyważony i daje nam asumpt do pracy naszą wyobraźnią. To podkreśla wspaniałość tego filmu. Film od samego początku przykuwa uwagę  swą surowością połączoną z garstką surrealizmu, tajemniczością, a zarazem pewnością, że film jest głęboki i będzie trzymał w napięciu. Gorąco polecam.


Info:
czas trwania: 105 min.
gatunek: dramat
produkcja: Rosja, 2003
reżyseria: Andriej Zwiagincew
scenariusz: Vladimir Moiseyenko, Aleksandr Novototsky


piątek, 6 stycznia 2012

Recenzja filmowa "Angel-A"



Uroczo niedobrana para

"Angel-A" to bardzo sympatyczna historia, która zapada w pamięć dzięki swej prostocie (ale nie banalności!) i magicznej stylizacji. To poetycka opowieść o pewnej, rzekłabym, uroczo niedobranej parze. ON - mężczyzna imieniem Andre, samotny, bez rodziny i przyjaciół, za to z bagażem kompleksów i pozbawiony wiary w siebie, na dodatek ścigany przez pół Paryża za długi zaciągnięte u mafii. ONA - kobieta-anioł, mająca na celu materialną pomoc Andre oraz obudzenie w nim uczuć. To właśnie przemiana głównego bohatera jest tematem filmu. Stanowi ona ciekawe studium osobowości.

Losy tej pary indywidualności łączą się w momencie, kiedy Andre postanawia zakończyć swą ziemską wędrówkę, skacząc z mostu. Stojąc na krawędzi, dostrzega tuż obok piękną nieznajomą, która wśród wielu mostów na Sekwanie wybrała właśnie ten. Na dodatek chce zrobić to samo co on. I robi to pierwsza. Skacze i nasz bohater, ale po to, by ratować niezwykłej urody, blondwłosą i długonogą kobietę. Angela z wdzięczności za uratowanie życia pomaga Andre w uwolnieniu się od długów. W ten oto sposób rozpoczyna się ich wspólna wędrówka. Angela pokonuje bez problemów wszelkie przeszkody w zdobyciu pieniędzy. Przyznać trzeba, że jej nadprzyrodzone umiejętności są bardzo przydatne. Może nieco zbyt często z nich korzysta, co nie pozwala widzowi tak do końca dostrzec w niej pierwiastków ziemskiej istoty. Ale tak naprawdę dzięki tej mieszaninie wątków fantastycznych i życia codziennego mamy do czynienia ze świetnym obrazem zderzenia boskości z przyziemnością.

Film zyskuje też na wartości dzięki czarno-białej konwencji. Podkreśla to kontrast bohaterów, nie tylko wizualny zresztą. Czarno-biały obraz dodatkowo odrywa widza od rzeczywistości i nadaje filmowi baśniowy klimat. Mocną stroną filmu są piękne zdjęcia Paryża - osnutego mgłą, tajemniczego, wytwornego, wyludnionego, otoczonego aurą nierealności. Podkreśla to magiczny klimat filmu. Warto też zwrócić uwagę na muzykę towarzyszącą filmowi. Praca Anji Garbarek, dla której była to debiut zawodowy, wywiązała się ze swojego zadania bardzo dobrze. Muzyka wspaniale komponuje się ze zdjęciami i grą aktorów, dając kolejny argument, by obejrzeć to wartościowe dzieło kinematografii. Jedyną rzeczą, która może "uwierać" niektórych widzów, jest nieco przejaskrawiona przemiana Andre. Ale tak naprawdę jest ona jak najbardziej trafna, bo w każdym z nas tkwi pierwiastek dobra. Trzeba tylko umieć i chcieć go odnaleźć. A że w filmie tym prawda ta ociera się o baśń, czyni go tym bardziej wyjątkowym.

Podsumowując: "Angel-A" to film niebanalny, specyficzny, ambitny. Skłania do przemyśleń nad sobą i światem. To film dla osób, które dojrzały do refleksji o wszechogarniającym materializmie i wyścigu szczurów. Film poetycki zarówno w treści, jak też pod względem zdjęć i muzyki. Szczególnie dla tych, którzy lubią zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad sobą i życiem. Kto chce naładować się pozytywną energią, na seans marsz!

Info:
czas trwania:   90 min.
gatunek:    Fantasy, Komedia rom.
produkcja:    Francja, 2005
reżyseria:    Luc Besson
scenariusz:    Luc Besson