niedziela, 30 czerwca 2013

Powakacyjnie

Po dwóch tygodniach intensywnych przeżyć wzrokowych, smakowych, słuchowych i dotykowych wracam do Was naładowana pozytywną energią :) Dziś jednak tylko na chwilę - pokażę w wielkim skrócie miejsca, które doładowały moje akumulatory oraz zajrzę szybciutko na Wasze blogi. Komentarze jednak będą musiały poczekać na moją ponowną łączność z rzeczywistością ;) 

Oto kilka kadrów z Maroka oraz Francji - w obydwu krajach ciągnęło nas na południe :) Pierwszy raz leciałam samolotem więc rozpocznę od kadru znad chmur :)




















niedziela, 9 czerwca 2013

Lukrowana niedziela

Dziś wraz ze Szwagierką zadebiutowałyśmy na lukrowo :) Upiekłyśmy ciasteczka kakaowe - przepis znajdziecie TU. Lukier do ozdabiania robiłyśmy według przepisu STĄD. Powiem Wam, a raczej napiszę, że to świetna zabawa :) Lukier dostał nóg i biegał nie tylko po ciasteczkach ;) Oto efekty naszej zabawy :)








Muszę się jeszcze koniecznie pochwalić wspaniałym prezentem, który dostałam od Agi-Turkisy :) Jej zdolne łapki wydziergały dla mnie i mojego Męża poniższe cuda w naszych ulubionych kolorkach :) Herbatka z takich podkładek smakuje o niebo lepiej :) A jeden z kwiatków powędrował już na moją bluzkę i był ze mna w pracy :)




poniedziałek, 3 czerwca 2013

Plitwice - szmaragdowy park narodowy

Jeziora Plitwickie to przede wszystkim wspaniałe zjawisko przyrody, które jest największym i najstarszym parkiem narodowym Chorwacji. Został założony w 1949 roku, a na listę światowego dziedzictwa UNESCO trafił w roku 1979. Leży w odległości ok. 120 km od chorwackiej stolicy i zajmuje powierzchnię prawie 30 tys. km kwadratowych. Na jego terenie możemy podziwiać 16 jezior, znajdujących się na dwóch piętrach (tzw. Jeziora Górne i Dolne) oraz ok. 90 różnych wodospadów i kaskad. Mnóstwo jest też strumyków, potoków, rozlewisk, a wszystko to wśród bujnej zieleni.Woda otacza nas wkoło, a powiewy wiatru otulają nas lekką mgiełką z pobliskich wodospadów. Kolor jezior ciągle się zmienia - raz widzimy szmaragd, raz zieleń, a raz turkus - paleta kolorów zależy nie tylko od kąta promieni słonecznych, ale też od organizmów żyjących w jeziorach oraz zawartości minerałów. W czystej wodzie dostrzec możemy ławice ryb, opadłe gałęzie lub konary drzew oraz wapienne formacje. Tak naprawdę park cały czas się zmienia dzięki zachodzącym procesom chemicznym i geologicznym. 







Na biletach, które dostajemy przy wejściu jest mapka orientacyjna. Uważam, że spokojnie wystarcza, by się nie zgubić. Spacerujemy wybranymi trasami wzdłuż jezior po drewnianych kładkach, czasem schodkach, ale możemy się też przemieścić po największym jeziorze Kozjak (głębokość ok.50m) elektrycznym statkiem. Jednak największych wrażeń dostarczają spacery, podczas których podziwiamy plitwicką florę i faunę w pełni.




Z jeziorami związana jest też pewna legenda: miejsce to długo cierpiało z powodu suszy. Tutejsi mieszkańcy  bezskutecznie modlili się o deszcz. Pewnego dnia ich błagań wysłuchała Czarna Królowa, która zawitała na tereny dzisiejszego parku. Spowodowała ona ogromna ulewę, dzięki której powstały Jeziora Plitwickie :)

Nawiążę też troszkę do historii Chorwacji i to tej najnowszej, ponieważ w 1991 roku to właśnie tu serbskie wojska zaatakowały posterunek chorwackiej policji, tu też zginęła pierwsza ofiara tych jakże krwawych początków lat dziewięćdziesiątych.  

Na koniec polecam oficjalną stronę, na której zainteresowani znajdą więcej szczegółów: http://www.np-plitvicka-jezera.hr/



sobota, 25 maja 2013

Omiš

Omiš to urocza mała miejscowość w Dalmacji, między Splitem a Makarską, położona malowniczo u podnóża masywu skalnego Mosor oraz w pobliżu ujścia rzeki Cetiny. To w jej kanionie miasteczko uwiło swe klimatyczne wąskie uliczki. Omiš był kiedyś (XII-XIV w.) siedzibą jednych z najgroźniejszych na Morzu Śródziemnym piratów, dowodzonych przez książęta z rodu Kačić. Zabudowa oraz fortyfikacje otaczające miasto to namacalne dowody na piracką przeszłość. Do dziś zachował się warowny zamek Mirabela, stojący na stromej skale. Zobaczymy tam ocalałe kolumny z ciekawymi kapitelami oraz resztki murów. Natkniemy się też na pozostałości schowków i skrytek, ale niestety gwarancji odnalezienia skarbu nikt nam nie da ;) 
Miasteczko ma wszystko, co potrzeba do wypoczynku: krystalicznie czysta woda Adriatyku, plaże i zatoczki, świeże powietrze, port i możliwość wypłynięcia z niego w rejs (my płynęliśmy na wyspę Brač), kanion rzeki Cetiny (możliwość spływu) oraz bliskość gór i pięknych szlaków. Poza tym to świetna baza wypadowa do pozostałych interesujących dalmatyńskich destynacji. Osoby lubiące aktywny wypoczynek też nie będą narzekały na nudę, bo mamy do wyboru sporo możliwości takich jak np.: rafting na rzece Cetina, wspinaczkę, nurkowanie, surfing, piesze wędrówki szlakami górskimi.
A teraz spójrzcie na kilka kadrów i podejmijcie decyzję, czy chcielibyście kiedyś tam zawitać :) Miłego oglądania :)













piątek, 10 maja 2013

Zadar - miasto, które gra falami

Obiecałam, że zabiorę Was na wirtualną wycieczkę po miastach i miasteczkach Chorwacji :) Dziś część pierwsza pt. Zadar. Od tej miejscowości rozpoczęliśmy zwiedzanie. Powitało nas gorące słońce, orzeźwiająca morska bryza oraz tytułowa gra fal. Zadar ma bardzo ciekawą atrakcję w postaci morskich organów, zbudowanych na nabrzeżu. Fale morskie, przechodząc przez zanurzone rury, wydają z siebie niezwykłe wodne symfonie :) Im większy wiatr i fale tym dźwięki są głośniejsze :) Coś niesamowitego!! Na YouTube udało mi się znaleźć filmik, o TU. Poniżej kilka kadrów z tej uroczej miejscowości :) Miłego oglądania ! :)







Historia miasta sięga IX w.p.n.e., kiedy to istniała tu osada iliryjskiego ple­mienia Liburnów. Długo by można opowiadać jego burzliwą historię... Wspomnę tylko, że Zadar uzyskał swoją obecną nazwę po tym, jak zajęli je jugosłowiańscy partyzanci. Oficjalnie znalazł się w granicach Jugosławii w 1947 r., a Chorwacji - w 1991 r.

Jeszcze kilka słów o zabytkach. Warto udać się na plac mniej więcej w centrum, gdzie znajduje się dawne rzymskie forum. Wokół placu rozlokowane są takie budowle jak romańska katedra Św. Anastazji, kościół Św. Donata oraz kościół NMP z romańską kampanilą. Polecam zapuścić się też w boczne uliczki miasta, usiąść na chwilę przy kawiarnianym stoliku, napić się pysznej kawy i poobserwować ludzi wokół :) My podeszliśmy jeszcze do portu pod murami Starówki, gdzie "zaparkowanych" było sporo kolorowych łódek.








Wspomnę jeszcze o lokalnej specjalności jaką jest likier Maraskino, robiony z maraski czyli dzikiej odmiany wiśni.  Zawiera ok. 32 % alkoholu i jest bardzo słodki. Kelner w knajpce chciał mi go podać z lodem, ale wolałam spróbować wersji nierozcieńczonej i nie żałuję :)